ÖZ

Amaç

Bu çalışma, çocuk ve ergen psikiyatrik bozukluklarının tedavisinde transkraniyal manyetik stimülasyon (TMS) kullanımına ilişkin Türkiye’de bildirilen ilk klinik verileri sunmaktadır. Bu araştırmada, tedaviye dirençli çocuk ve ergen psikiyatri olgularında TMS uygulamalarının etkinlik ve güvenilirliğinin retrospektif olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem

Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı’nda Nisan 2015-Ekim 2024 tarihleri arasında TMS uygulanan 23 olgunun tıbbi kayıtları incelenmiştir. Yaş, cinsiyet, tanı, ek tanılar, ilaç kullanımı, uygulanan TMS protokolü ile Klinik Global İzlem-Şiddet (KGİ-Ş) ve KGİ- İyileşme (KGİ-İ) puanlarını içeren demografik ve klinik değişkenler değerlendirilmiştir.

Bulgular

Olguların yaş ortalaması 15,65±1,64 yıl olup, %69,6’sı erkeklerden oluşmaktaydı. En sık görülen tanılar obsesif-kompulsif bozukluk [(OKB); %39,1] ve depresif bozukluk (%30,4) idi. Tanıya özgü protokoller, farklı beyin bölgelerini ve frekanslarını hedef almıştır. CGI-I verileri mevcut olan hastalar arasında (n=18), olguların %38,9’unda belirgin iyileşme, %38,9’unda hafif düzeyde iyileşme gözlenmiş, %22,2’sinde ise anlamlı bir değişiklik gözlenmemiştir. Depresyon tanılı olguların %60’ında belirgin iyileşme saptanırken, OKB olgularında bu oran %25 olarak bulunmuştur. Yan etki oranı %13 olup, gözlenen yan etkiler hafif ve geçici nitelikte (baş ağrısı, geçici görme kararması) seyretmiştir.

Sonuç

TMS, çocuk ve ergenlerde kısmen veya tamamen tedaviye dirençli psikiyatrik bozukluklarda güvenilir, iyi tolere edilen ve potansiyel olarak etkili tamamlayıcı bir tedavi seçeneği olarak görünmektedir. Bu çalışma, Türkiye’de pediatrik TMS uygulamalarına ilişkin bildirilen ilk ulusal verileri sunmakta olup, etkinliğin doğrulanması ve tedavi protokollerinin optimize edilmesi amacıyla geniş örneklemli, prospektif ve kontrollü araştırmalara ihtiyaç olduğunu göstermektedir.